Í steypuverkstæðum eru kúluofnar, örvunarofnar, mótstöðuofnar, ljósbogaofnar, lofttæmisofnar, opnir-eldofnar og deigluofnar til að bræða málma; það eru sandmótþurrkunarofnar, járnbræðsluofnar og steypuglæðingarofnar til að baka sandmót; á smíðaverkstæðum eru til ýmsir upphitunarofnar til að forhita stálhleifar eða stangir fyrir smíða og hitameðhöndlunarofna til að draga úr álagi eftir smíða; í málmhitameðhöndlunarverkstæðum eru ýmsar glæðingar-, stöðlunar-, slökkvi- og temprunarofnar til að bæta vélræna eiginleika vinnuhluta; á suðuverkstæðum eru forhitunarofnar fyrir suðuhluta fyrir suðu og eftir-suðuhitunarofna; og í duftmálmvinnsluverkstæðum eru hitunarofnar til að sintra málma.
Notkun í öðrum atvinnugreinum felur í sér málmbræðsluofna, málmgrýtissintuofna og koksofna í málmvinnsluiðnaði; eimingarofnar og sprunguofnar í jarðolíuiðnaði; rafala í gasiðnaði; sementsofna og glerbræðslu- og glæðuofna í sílíkatiðnaði; og bökunarofna í matvælaiðnaði.
